اگر قصد سرمایه گذاری دربورس را دارید، اول مطمئن شويد كه هدف سرمايه گذارى بلندمدت است و شما نمى توانيد مثل بانك ها، به راحتى به پولتان دست پيدا كنيد. بنابراين پولى را وارد بورس كنيد كه مربوط به پس اندازتان باشد. در اين حالت اگر مثلاً ۵ ميليون تومان پس انداز داشتيد، ۵۰ تا ۶۰ درصد آن را سهم بخريد و بقيه پس اندازتان را در بانك نگه داريد. من توصيه مى كنم هرگز در سرمايه گذارى هاى خود تندروى نكنيد. دليلى ندارد كه شما خودرو و يا مسكن خود را براى سرمايه گذارى در بورس بفروشيد. اگر شنيده ايد كه مى گويند سرمايه گذارى در مسكن، خودرو و موبايل ديگر بازدهى ندارد، منظورشان اين نيست كه اصلاً خانه نخريد و موبايل هم نداشته باشيد. بلكه منظور اين است كه پول و سرمايه خود را صرف خريد كالاهاى سرمايه اى مازاد از نياز خود نكنيد. مثلاً اگر چند فيش موبايل داريد به نظر من به كار بيهوده اى دست زده ايد.بنابراين مى توانيد يك فيش را براى استفاده خودتان نگه داريد و بقيه را بفروشيد و پولش را در بورس سرمايه گذارى كنيد. يا اگر زمين و ملك اضافه داريد، آن را بفروشيد و سهام بخريد. براى سرمايه گذارى در بورس، اول بايد از بين كارگزاران فعال در بورس تهران يك نفر را انتخاب كنيد. فهرست كارگزاران را اداره اطلاع رسانى بورس تهران چاپ كرده و آماده توزيع دارد. بعد از انتخاب كارگزار، بايد با او ملاقاتى داشته باشيد و كارگزار شما مى تواند مشاور شما هم باشد، اما حرف نهايى را شما خواهيد زد.

بايد عادت كنيد كه در بورس، توصيه پذير نباشيد، راه خودتان را برويد، تجربه كنيد و لذت ببريد. بورس اوراق بهادار،  بازاري است كه زنده است. جان دارد و هر روز بزرگ تر مي شود. شما هم سعي كنيد متناسب با آن هر روز بزرگ تر شويد. اينكه برخي از دوستان توقع دارند كه بقيه به آنها كمك كنند، قدري خنده دار است. اصولاً سعي كنيد به شايعات گوش نكنيد و بلندمدت فكر كنيد.مريضي «سرمايه گذاري شتاب زده»، اين روزها بدجوري به بازار سهام رسوخ كرده است. نبايد عجله كرد. بايد ايستاد و ريسك كرد و در نهايت لذت برد. هميشه يادتان باشد. هيچ نسخه كتابي؛ هيچ تجربه شخصي و هيچ رهنمود علمي نمي تواند شما را در بورس تهران، راهنمايي كند. پس بهتر است در اين بزرگراه با تفكر و تأمل حركت كنيد. بله بعضي وقت ها لازم است كه شما خلاف جريان آب شنا كنيد يا با چراغ خاموش در بزرگراه برانيد، اما در اين مورد مطمئن باشيد كه هر رويداد در بورس تهران، تحليل خاص خود را مي طلبد. بنابراين دنبال روشي باشيد كه شما را هميشه به روز و به اصطلاح «آپ ديت» نگه دارد. استفاده از روزنامه و سايت هاي اينترنتي مرتبط، قطعاً به شما كمك خواهد كرد.فقط كافي است از طريق موتورهاي جست وجوگر اينترنتي، به دنبال «بورس و سهام» بگرديد. حداقل فهرست ۵۰ وبلاگ و وب سايت به شما معرفي خواهد شد كه مي تواند قسمتي از اطلاعات مورد نياز شما را تأمين كند.اين تازه اول كار است. در بورس تهران آن قدر مشكل اطلاع رساني وجود دارد كه شما را نااميد مي كند.شركت ها با واژه اي به نام شفافيت، ميانه اي ندارند. اخبار از مجاري رسمي منتشر نمي شود و اغلب افراد، سعي مي كنند اخبار غيررسمي و مورد نياز خود را منتشر كنند. با اين حال براي ديدن آخرين وضعيت سهام، اطلاعات شركت ها و اطلاعات داد و ستدهاي روزانه، مي توانيد از سايت های گوناگون استفاده کنید.

چرا افراد سرمایه­گذاری می­کنند؟

مردم برای اینکه آینده مطمئن تری داشته باشند،مازاد درآمد خودرا پس­انداز می­کنند. پس انداز به طورقطع در بالابردن انگیزه زندگی وامیدبه آینده تاثیرگذارخواهدبود.اما تجمع پول یا دارایی دریک نقطه نمی تواند یک تصمیم عاقلانه باشد چراکه با انباشته کردن پول نمی شود روی حفظ ارزش آن حساب کرد.کسانیکه از تصرف در پس اندازهای خود دست می­کشند یعنی مصرف جاری خود را به تعویق می­اندازند انتظار دارند که در آینده مبلغ بیشتری نسبت به مقدار اولیه دریافت کنند و بتوانند بیشتر مصرف کنند. به عبارت دیگر افراد سرمایه­گذاری می­کنند تا از پس اندازهای خود "بازدهی" را که نتیجه به تعویق انداختن مصرف است، به دست آورند. آنها خواهان نرخ بازدهی هستند که در طول زمان، نرخ مورد انتظار تورم و عدم اطمینان در پرداختهای آینده را جبران کند.

سرمایه­گذاری چیست؟

سرمایه­گذاری عبارت است از ارزش فعلی پول در یک دوره زمانی به منظور کسب عایداتی (بازده) در آینده که به سرمایه­گذاری برای زمان دریافت وجوه، نرخ مورد  انتظار تورم و عدم اطمینان در پرداختهای آتی پاداش می­دهد. سرمایه گذار می تواند یک فرد، دولت، یک صندوق بازنشستگی یا یک شرکت باشد . همچنین این تعریف شامل انواع سرمایه گذاری ها می شود مانند سرمایه گذاری شرکت ها بر روی تجهیزات و دستگاه­ها و سرمایه­گذاری توسط افراد بر روی سهام، اوراق قرضه، کالاهای با دوام و یا زمین و مستغلات . پس در هرشرایطی، سرمایه­گذار میزان مشخصی واحد پولی را در زمان فعلی جهت کسب عایدات (بازدهی) آتی که از هزینه­های جاری بیشتر است، مبادله می کند.

نرخ مبادله بین مصرف آینده (ارزش آتی پول) و مصرف جاری (ارزش فعلی پول) نرخ خالص بهره  است.

در یک سرمایه­گذاری بدون ریسک (عدم اطمینان در پرداختها وجود ندارد) نرخ بازده مورد نیاز سرمایه­گذار برابر با نرخ خالص بهره­ای  است که تحت عنوان "خالص ارزش زمانی پول" نامیده می­شود و با افزایش تقاضا برای قرض گرفتن وعرضه وجوه از محل پس اندازها این نرخ افزایش می­یابد. این نرخ بهره در بازار سرمایه از مقایسه پس اندازهای موجود و تقاضا برای مصرف اضافی (قرض) در یک زمان معین، به وجود می­آید به عنوان مثال اگر بتوانیم 100 واحد پول از درآمد امروز را با 104 واحد پول از درآمد ویژه آینده مبادله کنیم در این صورت نرخ خالص مبادله یعنی ارزش زمانی پول با فرض سرمایه­گذاری بدون ریسک و ثابت بودن قیمتها، 4درصد خواهدبود.

اگر سرمایه­گذاران انتظار داشته باشند که قیمتها تغییر کند و تورم وجود داشته باشد در این صورت به نرخ بازده بالاتری نیاز دارند به عنوان مثال اگر انتظار تورم و افزایش قیمت با نرخ 2درصد داشته باشیم در این صورت نرخ بهره اسمی و یا بازده مورد نیاز به جای 4درصد، 6 درصد است.همچنین اگر در پرداخت­های آینده ابهام وجود داشته باشد، نرخ بهره مورد نیاز فرد میزانی است که از خالص ارزش زمانی پول به علاوه نرخ تورم تجاوز می کند. این بازده اضافی مورد نیاز که به نرخ بهره اسمی اضافه می­شود را صرف ریسک می­گویند.

صرف ریسک  + نرخ تورم +  نرخ بهره = نرخ بازدهی مورد نیاز سرمایه­گذاران

به دلیل عدم اطمینان در پرداختها      به دلیل وجود تورم               تفاوت ارزش فعلی پول از ارزش آتی پول

نحوه انتخاب

برای انتخاب صحیح باید میزان ریسک و بازده را برای هر یک از گزینه­های سرمایه­گذاری برآورد و ارزیابی کرد. بنابراین باید بدانیم که چگونه می­توان نرخ بازده و ریسک را در یک سرمایه­گذاری به درستی   اندازه­گیری کرد. برای این منظور ابتدا باید راه­های تعیین ریسک و بازده و نیز معیارهای نرخ ریسک و میانگین بازده واقعی را برای دارایی­ها بررسی کنیم. اولین معیار نرخ واقعی بازده هر سرمایه­گذاری، دوره زمانی سرمایه­گذاری است. بعد می­پردازیم به اینکه چگونه میانگین نرخ بازده واقعی را برای هر سرمایه­گذاری در دوره­های زمانی متفاوت اندازه­گیری کنیم. سومین مورد، میانگین نرخ بازده برای یک سبد اوراق­بهادار است. با معرفی معیارهای نرخ بازده واقعی، معیارهای ریسک را برای مجموعه بازده­های واقعی نشان    می­دهیم( یعنی واریانس و انحراف معیار).

 ادامه دارد